Zestawy: Róża Ocean Niebo Wiosna Betoniarka Jajoszczypiorny Bruk Wrota Hadesu Purpurowy obłęd Smok
Wzór: Czysty Fale Notes Ostre Drewno Kamień Skóra Miód Pionowy Trójkąty

Budujemy Dom - otoczenie domu

Redakcja Budujemy Dom
  • Posty

    66
  • Dołączył

  • Ostatnio

Reputacja

4 Neutralny

O Budujemy Dom - otoczenie domu

  • Ranga
    Profesjonalista
  1. Zielone ściany?

    Tzw. pionowe ogrody są ostatnio modne. Rośliny powieszone w kieszonkach na metalowej ramie można zamontować wewnątrz i na zewnątrz domu. Odpowiednio dobrane gatunki będą rosły w cieniu oraz w miejscu silnie nasłonecznionym. Woda i minerały dostarczane są automatycznie za pomocą specjalnego sprzętu. Zaletą takiego „ogródka” jest to, że zajmuje mało miejsca i wygląda oryginalnie. Trzeba jednak uważać, żeby nie doszło do zawilgocenia ściany. Możemy w ten sposób stworzyć np. ogródek ziołowy – sadząc niskie zioła, jak oregano czy tymianek. Na zewnątrz dobrze sprawdzą się niewysokie byliny i mchy.
  2. pecherznica

    Jeśli chodzi o pęcherznicę, zwykle tworzy się z niej żywopłoty nieformowane, sadząc krzewy co 70-80 cm. Jeśli żywopłot ma być formowany - co 50 cm. Warto zachować odstęp min. 60 cm od nawierzchni utwardzonej i innych obiektów.
  3. pecherznica

    Wszytko zależy od gatunku zakupionych roślin, siły ich wzrostu. Można przyjąć ogólną zasadę, że rośliny liściaste, które mają tworzyć żywopłot nieformowany, sadzimy co 30–100 cm – w zależności od tempa i siły ich wzrostu. W przypadku żywopłotu formowanego – co 20–50 cm. Jeśli chodzi o krzewy iglaste: w żywopłotach nieformowanych odległość między roślinami powinna wynosić 30–70 cm – zależnie od ich smukłości – a w żywopłotach formowanych 20–50 cm. Rozstaw dobiera się tak, by był on równy mniej więcej 1/2 średnicy jaką osiągnie krzew po kilku latach. Gdy zależy nam na szybszym zwarciu, sadzimy w odstępach równych 1/3 tej średnicy.
  4. Wanna

    Wanna wolnostojąca bardzo dobrze się sprawdzi, ale w naprawdę dużej łazience. Bardzo ładnie będzie się prezentować na środku pomieszczenia. Można kupić produkt w stylu retro, albo o nowoczesnej, prostej formie.
  5. Furtka wymiary

    Słupki drewniane wykonuje się zwykle z krawędziaków o przekroju od 4 × 4 cm do 9 × 9 cm (wierzchołki słupków przycina się trójkątnie lub zaokrągla – tak, aby ułatwić spływanie wody opadowej). Słupki metalowe mogą mieć dowolny przekrój – dopasowany do wyglądu ogrodzenia.
  6. meble kuchenne

    Fronty mebli kuchennych często wykonuje się z płyty wiórowej. Jest popularna ze względu na niską cenę czy duży wybór wzorów i odcieni. Może być laminowana, foliowana, fornirowana lub lakierowana. Sama w sobie jest nietrwała i mało odporna na wilgoć, ale dobrze polakierowana posłuży latami. Jest też krucha, dlatego drzwiczki mebli muszą mieć proste kształty, bez zaokrągleń, żłobień, boniowania. Bardzo trwałe jest drewno, zwłaszcza dąb i buk. Stosowane jest też sosnowe, olchowe i brzozowe. Powierzchnia może być lakierowana lub woskowana. Niekiedy bejcowana, np. w przypadku tańszego drewna sosnowego – tak, by imitowało droższe. Elegancki wygląd zyskuje też poprzez pokrycie fornirem ze szlachetniejszego gatunku. Pamiętajmy, że drewno pod wpływem zmian wilgotności może pękać i się wypaczać. Płyta MDF ma twardość porównywalną do litego miękkiego drewna. Pokrywana się ją folią PVC, melaminą, lakierem lub fornirem drewnianym. Jest tańsza od drewna, za to odporna na wilgoć. Daje się łatwo formować, dlatego drzwiczki mogą mieć różne żłobienia. Szklane fronty często są osadzane w ramkach z aluminium lub drewna (jednak dziś nie jest to koniecznością). Drzwiczki takie mogą być przejrzyste lub mleczne, barwione lub lakierowane.
  7. Wanna czy prysznic?

    Aby łatwiej było utrzymać kabinę prysznicową w czystości, można wybrać model ze specjalną powłoką, dzięki której woda nie zostawia śladów na szkle. Powłoka ta nazywa się różnie u różnych producentów. Spływająca po niej woda tworzy strumienie, które nie pozostawiają zacieków i jednocześnie zbierają część zanieczyszczeń. Warto pamiętać, że warstwa ta może się zetrzeć. Jej trwałość zależy m.in. od twardości wody. Mniej więcej co 4-5 miesięcy powinno się ją odnawiać przeznaczonym do tego środkiem.
  8. Wanna czy prysznic?

    Najlepiej wyposażyć łazienkę zarówno w wannę, jak i w prysznic - trzeba jednak dysponować pomieszczeniem o powierzchni przynajmniej 6–8 m2. Zwolennicy wanien cenią je za możliwość wzięcia relaksujących kąpieli, np. z użyciem soli leczniczych czy olejków kąpielowych. Dodatkowy relaks zapewniają urządzenia z chromoterapią albo z hydromasażem. Wanna jest funkcjonalna – można w niej namoczyć pranie, wykąpać psa... Z reguły łatwiej utrzymać ją w czystości, niż kabinę prysznicową, choć w tańszych wannach z hydromasażem po kąpieli trzeba pamiętać np. o uruchomieniu na kilka minut dmuchawy, aby nie dopuścić do rozwoju bakterii w przewodach doprowadzających wodę do dysz. Brodzik preferują przeważnie zwolennicy szybkich kąpieli. Ale i pod prysznicem można pozwolić sobie na odrobinę luksusu, wybierając kabinę z hydromasażem lub z funkcją sauny parowej. Znajdziemy też modele wyposażone w radio. Brodziki o głębokości np. 30 cm nie ustępują wiele wannom, jeśli chodzi o funkcjonalność.
  9. Jakie regały do spiżarni?

    Jest to praktyczne rozwiązanie. Na spiżarnię można też wydzielić fragment kuchni (jako małe pomieszczenie) – np. za pomocą płyt g-k. Dobrym wyjściem jest również spiżarnia blisko wejścia do domu – przywiezione zakupy można od razu ułożyć na półkach. Nie zapominajmy jednak, że powinno być to chłodne miejsce - najlepiej w północnej części budynku, z dala od kaloryferów czy piecyków.
  10. Jakie regały do spiżarni?

    Podczas urządzania domowej spiżarni trzeba zadbać przede wszystkim o to, by rozmieszczenie półek/regałów było funkcjonalne. Sprawdzą się zarówno wyroby metalowe, jak i drewniane czy z płyt drewnopochodnych. Najważniejsze, by zapewniały dużo miejsca do przechowywania (zwłaszcza, jeśli kuchnia nie jest zbyt duża), oraz byśmy mieli do nich łatwy dostęp. Jeżeli jest taka możliwość, zaplanujmy regały na całą ścianę. Dobrym rozwiązaniem będą głębsze półki, na których bez problemu ustawimy większe przedmioty, np. rozmaite sprzęty gospodarstwa domowego, z których korzystamy tylko raz na jakiś czas (sokowirówka, grill iin.). Przechowywane produkty warto dzielić tematycznie i stosować rozmaite akcesoria do przechowywania, np. stojaki na wino, drewniane skrzynki czy wiklinowe kosze na świeże owoce, warzywa itp.
  11. ścieżka do domu

    Odprowadzenie wody deszczowej z nawierzchni wokół domu jest szczególnie istotne dla zabezpieczenia budynku przed zawilgoceniem. Zwłaszcza, gdy podłoże jest słabo przepuszczalne - gliniaste, ilaste, skaliste. Przy układaniu nawierzchni trzeba pamiętać, że warstwa podkładowa z piasku (znajdująca się bezpośrednio pod kostką) powinna być uformowana z niewielkim – co najmniej 2% – spadkiem. Tak, by woda spływała w kierunku ogrodu, trawnika itp. W wielu przypadkach nie może się jednak obejść bez montażu odwodnienia liniowego, które odprowadza wodę systemem korytek. Montuje się je na etapie układania kostki brukowej, umieszczając je na wymaganej głębokości w podbudowie nawierzchni. Korytka łączy się z rurami. odpływowymi i przykrywa specjalnymi rusztami.
  12. ścieżka do domu

    Betonowe kostki brukowe tego typu są rozwiązaniem wartym uwagi. Buduje się z nich tzw. nawierzchnie ekologiczne – z prześwitami – które umożliwiają szybkie przesiąkanie wody opadowej w głąb ziemi. Do tworzenia takich nawierzchni może posłużyć bruk z wypustami dystansowymi (jak na zdjęciu powyżej) albo z otworami. Układa się go tak, jak standardową kostkę - na warstwach utwardzonego kruszywa i podsypce piaskowej. Można także użyć płyt nawierzchniowych (betonowych lub kamiennych) i ułożyć je w kilkucentymetrowych odstępach. Są też specjalne kraty betonowe i panele z PVC – choć te nadają się jedynie na nawierzchnie parkingów czy miejsc postojowych, bo niewygodnie się po nich chodzi. Prześwity w nawierzchniach eko zasypuje się kruszywem albo żyzną ziemią, w której można posadzić rośliny odporne na deptanie albo zasiać trawę. Trzeba jednak pamiętać o systematycznym podlewaniu takiej zielonej nawierzchni.
  13. Kominek w salonie i nie tylko

    Kominki z wkładem obudowuje sie na różne sposoby (zależnie od upodobań). Mogą przypominać klasyczny piec (stosująć cegłę, kamień czy kafle). Jako wykończenie można też użyć nowoczesnej okładziny, np. z betonu, albo tak obudować wkład, żeby wtapiał się w płaszczyznę ściany. W tym celu używa się ognioodpornych płyt gipsowo-kartonowych, mocowanych do stelaża. W sprzedaży są równiez gotowe obudowy, w różnym stylu. Wygląd kominka zależy też od rodzaju wkładu. Oryginalnie wyglądają modele przeszklone na przestrzał czy narożne. Szyby niektórych wkładów są bezramowe, zakrzywione w łuk albo pryzmatyczne (tafle ustawione pod różnym kątem).
  14. Pierw brama czy ogrodzenie ?

    Warto pamiętać, że na czas budowy domu czasem lepiej wykonać najpierw ogrodzenie tymczasowe (takie które nie będzie bardzo drogie). W tym okresie nie trudno przecież o uszkodzenie płotu przy transporcie materiałów budowlanych. Zresztą na tym etapie nie zawsze wystarcza funduszy na solidne ogrodzenie. Docelowy płot najlepiej zbudować po postawieniu domu i zakończeniu większych robót na działce.
  15. obrazy na scianach

    Obrazy – ich wielkość, rozmieszczenie itd. – powinny współgrać z wystrojem pomieszczenia i układem sprzętów na danej ścianie. Wysokość zawieszenia ram może być różna w różnych wnętrzach – nie ma sztywnych reguł. Istnieje jednak pewna zasada określania tej wysokości: odmierzamy 1/3 wysokości obrazu od góry. Wyznaczona linia powinna znaleźć się ok. 155 cm nad posadzką. Tak zawieszony obraz będzie się dobrze oglądało na stojąco. Jeśli mamy do powiedzenia na ścianie 2-3 ramy, warto je umieścić symetrycznie, na tej samej wysokości – będzie to przyjemniejsze dla oka Gdy mamy wiele małych obrazów różnej wielkości, przed powieszeniem warto je rozłożyć na podłodze i ułożyć z nich kompozycję. Asymetryczny układ nada wnętrzu przytulności i mniej formalnego charakteru.